Rogowiec – kiedy manolog powinien się tym zająć

 W manologii zwracamy uwagę na problemy dłoni, które wykraczają poza zwykłe przesuszenie skóry. Jednym z nich jest rogowiec, czyli keratodermia – choroba polegająca na nadmiernym rogowaceniu.

Zgrubiała, pękająca i bolesna skóra dłoni to sygnał, którego nie warto ignorować. Właśnie w takich przypadkach należy udać się do manologa, który oceni stan skóry, opracuje ją i pokieruje co robić w takim przypadku.

Czym jest keratodermia?

To choroba, w której skóra zarówno dłoni jak i stóp staje się nadmiernie zrogowaciała. Może mieć podłoże genetyczne – wtedy objawy pojawiają się już od dzieciństwa – lub nabyte, gdy rozwija się w ciągu życia.

Zmiany skórne mogą obejmować całą powierzchnię dłoni lub mieć charakter miejscowy. Skóra traci elastyczność, staje się gruba, sucha i podatna na pęknięcia.

Postacie nabyte 

Postacie nabyte rogowca pojawiają się później w życiu i mogą występować m.in. przy:

• chorobach nowotworowych,

• zakażeniach (HIV, kiła),

• zatruciu arsenem,

• niedoczynności tarczycy,

• po zastosowaniu niektórych leków.

U kobiet w okresie menopauzy występuje rogowiec klimakteryczny, związany z hormonami. Typowe objawy to pęknięcia skóry, bolesność oraz skłonność do nadkażeń.

Postacie genetyczne 

Wrodzone postacie keratodermii mogą wyglądać różnie – od zmian przypominających rybią łuskę po zespoły obejmujące także paznokcie, włosy czy słuch.

Najczęściej spotyka się rogowiec Unny-Thosta, Vornera oraz Greithera. Najcięższą formą jest rogowiec Vohwinkela, który powoduje obrączkowate zaciśnięcia wokół palców i może prowadzić nawet do ich utraty.

Diagnostyka

Rozpoznanie keratodermii opiera się na dokładnym wywiadzie i ocenie klinicznej. W razie potrzeby wykonuje się badania histopatologiczne lub genetyczne. Przy postaciach nabytych zalecane są także dodatkowe testy, m.in. w kierunku zaburzeń hormonalnych, chorób zakaźnych czy obecności metali ciężkich.

Terapia i profilaktyka

Terapia keratodermii obejmuje regularną pielęgnację, opracowanie skóry, stosowanie preparatów złuszczających i antybakteryjnych oraz uzupełnianie niedoborów w organizmie. W cięższych przypadkach lekarz może zalecić retinoidy.

Duże znaczenie ma codzienna profilaktyka, a w przypadku postaci nabytych – leczenie choroby podstawowej. To element, na który manolog zwraca szczególną uwagę podczas pracy z pacjentem.